ကြၽန္းသစ္ အလုံးလိုက္ျပည္ပပို႔မႈ သုံးပုံတစ္ပုံခန္႔ ျမင့္တက္


ရန္ကုန္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၇

ျမန္မာ့ကြၽန္းသစ္မ်ားကို ယခုဘ႑ာႏွစ္အတြင္း ျပည္ပသို႔ တင္ပို႔မႈသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဘ႑ာႏွစ္ထက္ သုံးပုံတစ္ပုံခန္႔ျမင့္ တက္လာေၾကာင္း စီးပြားေရးႏွင့္ ကူးသန္း ေရာင္းဝယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာန၏ စာရင္းမ်ားအရ သိရသည္။

လာမည့္ ဧၿပီ ၁ ရက္ေန႔မွစတင္ကာ သစ္အလုံးလိုက္ တင္ပို႔မႈ ရပ္နားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အစိုးရက ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ထား၍ ယင္းကဲ့သို႔ ကြၽန္းသစ္မ်ား အလုံးလိုက္ တင္ပို႔မႈ ျမင့္တက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ သစ္ေတာေရးရာ ဝန္ႀကီးဌာန၊ သစ္ေတာေရးရာ ဦးစီးဌာန (ရန္ကုန္တိုင္း) မွ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးေက်ာ္ေက်ာ္လြင္က ေျပာၾကားသည္။

လက္ရွိ ဘ႑ာႏွစ္စ ၂၀၁၃ ဧၿပီ ၁ ရက္ေန႔မွ ဇန္နဝါရီ ၂၄ ရက္ေန႔အတြင္း ကြၽန္းသစ္ (အလုံး) ကုဗတန္ ၅၈၀,၀၀၀ နီးပါး တင္ပို႔ခဲ့ၿပီး ၿပီးခဲ့သည့္ ဘ႑ာႏွစ္ အလားတူ ကာလတြင္မူ ကြၽန္းသစ္ (အလုံး) ကုဗတန္ ၄၂၇,၀၀၀ ခန္႔သာ တင္ပို႔ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ယခုႏွစ္တြင္ ၃၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ ပိုမိုတင္ပို႔ခဲ့ေၾကာင္း စီးပြားေရးႏွင့္ ကူးသန္း ေရာင္းဝယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာန၏ စာရင္းမ်ားအရ သိရသည္။

ယခုဘ႑ာႏွစ္အတြင္း ကြၽန္းသစ္ ကုဗတန္ ႏွစ္သိန္းကိုသာ ျမန္မာ့ သစ္လုပ္ငန္းက ခုတ္လွဲရန္ ခြင့္ျပဳထားေၾကာင္း၊ သစ္အလုံးလိုက္ တင္ပို႔မႈ ရပ္နားမည့္ ကာလသို႔ ေရာက္ရွိခ်ိန္ နီးလာ၍ ၿပီးခဲ့သည့္ ဘ႑ာႏွစ္က က်န္ရွိေနသည့္ ခုတ္လွဲၿပီး သစ္မ်ားကို တင္ပို႔လာျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ဦးေက်ာ္ေက်ာ္လြင္က ဆိုသည္။
“လုပ္ငန္းရွင္ေတြကေတာ့ ဝုန္းဒိုင္းက်ဲၿပီးကို လုပ္ေနၾကတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီႏွစ္မွာ ကြၽန္းသစ္တန္ခ်ိန္ ႏွစ္သိန္း၊ ေနာက္ႏွစ္ ဆိုရင္ေတာ့ တန္ခ်ိန္ တစ္သိန္းေလာက္ပဲ ခုတ္လွဲခြင့္ျပဳဖို႔ စီစဥ္ထားတယ္” ဟု ၎က ရွင္းျပသည္။

စီးပြားေရးႏွင့္ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာန၏ စာရင္းမ်ားအရမူ ယခုဘ႑ာႏွစ္စ ဧၿပီ ၁ ရက္ေန႔မွ ဇန္နဝါရီ ၂၄ ရက္ေန႔အထိ ကြၽန္းသစ္ခြဲသား ၁၈,၀၀၀ နီးပါးတင္ပို႔ခဲ့ၿပီး ၿပီးခဲ့သည့္ ဘ႑ာႏွစ္ အလားတူကာလကမူ ကြၽန္းသစ္ခြဲသား ကုဗတန္ ၂၀,၀၀၀ နီးပါး တင္ပို႔ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

The Voice Weekly

အျပည့္အစုံသုိ႔ »

ေတာင္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္တြင္ ယာဥ္တိုက္မႈျဖစ္


ရန္ကုန္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၈

၈.၂.၂၀၁၄ရက္ေန႕၀၂၁၅အခ်ိန္ ေတာင္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္၊သစၥာလမ္းအတိုင္း
ရန္ကင္းဘက္မွ ဥကၠလာပေစတီဘက္သို႕ယာဥ္ေမာင္း(စံုစမ္းဆဲ)ေမာင္းႏွင္ လာေသာ 8F---- ဂ်စ္အနက္ေရာင္ယာဥ္သည္ ဥကၠလာပေစတီေရွ႕အေရာက္
၀ဲဘက္သို႕ခ်ိဳးေကြ႕စဥ္ သံသုမာလမ္းအတိုင္း ျမင္သာဘက္မွ ေဘလီ ဘက္သို႕ ယာဥ္ေမာင္း ဦးထြန္းရေမာင္းႏွင္လာေသာ ၄င/---- နီဆန္း UD
ယာဥ္အား ၀င္ေရာက္တိုက္မိခဲ့ၿပီး 8F ----ယာဥ္ ေမာင္းမွာ အခင္းျဖစ္ေနရာ တြင္ယာဥ္ကိုထားကာ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားခဲ့ပါသည္။

ယာဥ္တိုက္မႈေၾကာင့္ ယာဥ္(၂)စီးပ်က္ဆီးၿပီး 8F---- ယာဥ္ေပၚပါ သဃၤန္းကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္ေန ကိုဇင္မင္းေအာင္မွာ ယာဥ္ေပၚမွ ျပဳတ္က်ကာ ဦးေခါင္းကြဲ၊ ရင္ဘတ္စုတ္ၿပဲဒဏ္ရာမ်ားျဖင့္ အခင္းျဖစ္ေနရာတြင္ေသဆံုး သြားခဲ့ေသာေၾကာင့္ 8F---- ယာဥ္ေမာင္း(စံုစမ္းဆဲ)အား ေတာင္ဥကၠလာပ ၿမိဳ႕မရဲစခန္း ယာဥ္(ပ) ၁၀/၂၀၁၄၊ ပုဒ္မ ၃၀၄-က/၂၀၂ ျဖင့္အမႈဖြင့္
အေရးယူကာ ဖမ္းဆီးရမိေရးေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိေၾကာင္း သတင္းရရွိ ပါသည္။ွ

Yangon Police

အျပည့္အစုံသုိ႔ »

ပလက္ေဖာင္းေပၚတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနသူအား ယာဥ္တိုက္မိေသဆံုး


ရန္ကုန္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၈

၈.၂.၂၀၁၄ ရက္ေန႕ ၀၁၀၀ အခ်ိန္ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ ကမၻာေအးဘုရား လမ္းအတိုင္း ယာဥ္ေမာင္း ထက္ႏိုင္လင္း(ဘ)ဦးေဇာ္မင္းဦး၊ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္
ေနသူ ေမာင္းႏွင္လာေသာ ၁ခ/---- မတ္တူးခဲ့ေရာင္ယာဥ္သည္ သစၥာလမ္းဆံုမီးပြိဳင့္အေရာက္ အရွိန္မထိန္းႏိုင္ဘဲ တစ္ဘက္ယာဥ္ေၾကာရွိ ပလက္ေဖာင္းေပၚသို႕ေရာက္ရွိသြားသျဖင့္ ပလက္ေဖာင္းေပၚတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနသူ အမည္မသိ၊ အသက္(၂၀)ႏွစ္ခန္႕ရွိအမ်ိဳးသားတစ္ဦး
ကို တိုက္မိၿပီးဓါတ္တိုင္ႏွင့္ သစ္ပင္တို႕အားဆက္လက္တိုက္မိခဲ့ပါသည္။

ယာဥ္တိုက္မႈေၾကာင့္ ယာဥ္ႏွင့္ဓါတ္တိုင္တို႕ပ်က္ဆီးခဲ့ၿပီး ယာဥ္တိုက္ခံရသူ တြင္ ဦးေခါင္း၊ ႏွာေခါင္း၊ ပါးစပ္ တို႕၌ေသြးထြက္ဒဏ္ရာမ်ား၊ ၀မ္းဗိုက္ ပြန္းျခစ္၊ ေျခသလံုးဖူးေရာင္ဒဏ္ရာမ်ားျဖင့္ အခင္းျဖစ္ေနရာတြင္ ေသဆံုး
သြားေသာေၾကာင့္ ယာဥ္ေမာင္းထက္ႏိုင္လင္းအား မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕မရဲစခန္း ယာဥ္(ပ)၁၃/၂၀၁၄၊ ပုဒ္မ ၃၀၄-က ျဖင့္အမႈဖြင့္အေရးယူေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။

Yangon Police

အျပည့္အစုံသုိ႔ »

ကမၻာ့အားအၾကီးဆံုး သတၱဝါ ျဖစ္ေသာ ႏြားေခ်းပိုးေကာင္


ၾကံ ႔ပိုးေကာင္ ( ႏြားေခ်းပိုးေကာင္ ) လို႔ ေခၚတဲ့ Dynastinae သုိ႔မဟုတ္ Rhinocerous beetle ကုိ ကမၻာ့အသန္မာဆံုး သတၱဝါ အျဖစ္ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆုိ သူက မိမိ ခႏၶာကိုယ္ အေလးခ်ိန္ထက္ အဆ ၈၅၀ ေလးတဲ့ အရာဝတၱဳမ်ား ကိုေတာင္ သယ္ေဆာင္ ႏိုင္လို႔ ျဖစ္ ပါတယ္။

သူ႔ဆိုဒ္၊ သူ႔အရြယ္၊အေလးခ်ိန္နဲ႔ အဆက္ေပါင္း ၈၅၀ မႏိုင္တယ္ဆုိတာ Dynastinae မွာပဲ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာဆုိရင္ သူ႔ကို ႏြားေခ်းပိုးေကင္လို႔ နယ္အခ်ိဳ ႔မွာ ေခၚဆုိပါတယ္။ တရုတ္ႏိုင္ငံနဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံေတြမွာ ဆုိရင္ ေလာင္းကစား အတြက္ ယင္းပိုးေကာင္ကို အသံုးျပဳေလ့ ရွိပါတယ္။

သူ႔မွာ ထူးျခားခ်က္ တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ ယင္းကေတာ့ ရည္းစား လုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကံပုိးေကာင္ အမ တစ္ေကာင္ကို အထီး ႏွစ္ေကာင္ က ေတြ႔တဲ့အခါ တရားမွ်တတဲ့ နည္းနဲ႔ ၾကိဳးစားယူပါတယ္။ ဒီအတြက္ တိုက္ပြဲ တစ္ခုလုပ္ျပီး တိုက္ခိုက္ပါတယ္။ ယင္းသုိ႔ တိုက္ခိုက္ရာမွာ တစ္ေကာင္ေကာင္က ရွံုးသြားရင္ ယင္းအမကို လက္ေလ်ာ့ေပးလိုက္ ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၾကံပုိးေကာင္မ်ားဟာ အင္အားသံုးျပီး တရားမွ်တတဲ့ နည္းနဲ႔ ယူပါတယ္။ ၾကံပုိးေကာင္ အမကလည္း အႏိုင္ရသူကိုပဲ ေရြးခ်ယ္ ပါတယ္။

Dynastinae မ်ိဳးစိတ္ကြဲ ေပါင္းစံုကုိ ကမၻာတစ္ဝန္းမွာ ျမင္ေတြ႔ ႏိုင္ပါတယ္။
--
Ref: wiki
ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)

အျပည့္အစုံသုိ႔ »

ဆရာေတာ္မ်ား၏ ဆုံးမစာမ်ား (၂)





အျပည့္အစုံသုိ႔ »

ငါတုိ႔အိမ္ဘယ္မွာလဲ



---------------------
ေရးသားသူ- ၀င္းေဇာ္လတ္

ညေနခင္း ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္။ စာသင္ခန္းထဲမွ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ ေျပးထြက္လာေသာ ကေလးငယ္တစ္ဦး။ လြယ္အိတ္ကို ခပ္တိုတုိထုံးခ်ည္လုိက္သည္။ အက်ႌလက္ကို ပင့္တင္သည္။ ၿပီးေတာ့ အိမ္ဆီသို႔ေျခလွမ္းသြက္သြက္ျဖင့္ ျပန္သြားေနသည္။ သူ႔စိတ္ထဲမွာ အိမ္ကျပင္ေပၚ ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ကို ပစ္တင္မည္။ ဒီလိုဆုိလွ်င္ အေမကေတာ့ သူ႔ထုံးစံအတုိင္း “ဟဲ့ ကျပက္ကေခ်ာ္ေကာင္ေလး ဘယ္သြားဦးမွာလဲ”ဟု ေအာ္ဦးမွာေသခ်ာသည္။

ဒါေပမဲ့ အေမ့ကိုေတာ့ သူပိုင္သည္ “ဒီနားေလးတင္ပါ အေမရ”ဆိုၿပီး လစ္ထြက္လွ်င္ရသည္။ အရပ္ထဲက အျခားသူငယ္ခ်င္းေတြႏွင့္ ကစားမည္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေရွ႕ ေျမကြက္လပ္မွာ ညေနတုိင္း သူႏွင့္ရြယ္တူကေလးေတြစုၿပီး ေဘာလုံးကန္ေနက်။ ၿပီးေတာ့ ေရကိုတ၀ႀကီးခ်ဳိးမည္။ အေမခ်က္ထားမည့္ ထမင္းဟင္းကို ဗုိက္ဆာဆာႏွင့္စားမည္။ ထုိ႔ေနာက္မွ ေက်ာင္းကေပးလုိက္သည့္ အိမ္စာလုပ္မည္ စသည့္စိတ္ကူးတစ္ေထြးႀကီးႏွင့္ သူ႔ေျခလွမ္းေတြ သြက္လက္လြန္းလွသည္။

သုိ႔ေသာ္ အိမ္ျပန္ေရာက္သည့္အခါ သူ႔စိတ္ကူးကမၻာၿပိဳပ်က္သြားသည္။ ေန႔စဥ္ သူျပန္လာေနက် ေက်းလက္လမ္းကေလး၏ ေဘးဘီ၀ဲယာမွ ႐ႈခင္းသည္ ခါတုိင္းေန႔ေတြကႏွင့္မတူ။ ရြာပတ္၀န္းက်င္သည္ ေသြ႕ေျခာက္ေနသည္။ အပ်က္အစီးပုံေတြၾကားထဲမွာ သူေန႔စဥ္ျမင္ေနက် လူႀကီးေတြကလည္း မ်က္ႏွာမေကာင္းၾက။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ပိုင္ဆုိင္သမွ်ကို အ၀တ္ေဟာင္းတစ္ခုႏွင့္ စု႐ုံးထုပ္ပိုးၿပီး ဦးတည္ရာမဲ့ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ သြားေနၾကသည္။ မိန္းမႀကီးအခ်ဳိ႕ကေတာ့ ငိုလ်က္ရွိသည္။

ရြာထဲမွာလည္း သူတစ္ခါမွာမျမင္ဖူးသည့္လူေတြကို ေတြ႕ရသည္။ သူတုိ႔က ဓာတ္ပုံေတြ႐ိုက္သည္။ အခ်ဳိ႕က ဗီဒီယိုကင္မရာႀကီးေတြႏွင့္။ ႐ုတ္တရက္ ရြာထဲမွာ ႐ုပ္ရွင္မ်ားလာ႐ိုက္ၾကသလားဟုပင္ ထင္မိေသးသည္။ ဒါေပမဲ့ ဟုတ္ပံုမရ။ မင္းသား၊ မင္းသမီးဆုိလွ်င္ ရြာထဲမွာ မိန္းမပ်ဳိေတြ၊ အေဒၚႀကီးေတြက ဒီအတုိင္းေနမွာမဟုတ္။ သူတုိ႔ရြာ မင္းသမီး၊ မင္းသားလာတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ သိပ္ေပ်ာ္ေနၾကမွာ။

တစ္ေနရာမွာေတာ့ ရဲသားႀကီးေတြကို ေတြ႕ရသည္။ သူတုိ႔လက္ထဲမွာလည္း တုတ္ႀကီးေတြႏွင့္။ သူတုိ႔မ်က္ႏွာေတြ ခပ္တင္းတင္း။ လူတုိင္းကို မ်က္လုံးေဒါက္ေထာက္ၿပီး ၾကည့္ေနသည္။ ရြာထဲကလူေတြကို ေအာ္ဟစ္ၿပီး အမိန္႔ေတြေပးေနသည္။ သူတုိ႔၏မ်က္လုံးေတြကလည္း ဘယ္သူ႔ကိုမွမသကၤာသည့္ မ်က္လုံးမ်ဳိး။ သူက မတ္တတ္ရပ္ၿပီး ကေလးပီပီ စပ္စုသည္။ ထိုအခိုက္ သူ႔ကိုလွမ္းၾကည့္ေနသည့္ ရဲသားတစ္ေယာက္ႏွင့္ မ်က္လုံးခ်င္းဆုံမိသည္။ သူခ်က္ခ်င္း မ်က္ႏွာေအာက္ငုံ႔လုိက္သည္။ ၾကက္သီးေတြပင္ထလာသည္။ အိမ္ပဲ တန္းတန္းမတ္မတ္ ျပန္တာေကာင္းသည္ဟု သူေတြးသည္။

လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း ေတြ႕ေနရသည့္ ျမင္ကြင္းမ်ားေၾကာင့္ သူစိုးရိမ္လာသည္။ ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ။ ဘာေတြျဖစ္ကုန္ၿပီလဲ။ ကေလးတစ္ဦးအေနႏွင့္ ဒီ့ထက္လည္း ပိုမေတြးတတ္။ သူ႔အိမ္ရွိရာသို႔ ျပန္လာသည္။ ခက္သည္။ သူ႔အိမ္ေနရာကိုလည္း သူမမွတ္မိေတာ့။ အားလုံးက အပ်က္အစီးပုံႀကီးေတြ၊ အိမ္တစ္လုံးၿဖိဳဖ်က္ၿပီးေနာက္ တုိင္လုံးႀကီးေတြက ေလထဲမွာ မိုးတိုးမတ္တတ္။ ငါ့အိမ္ဟာ ဘယ္မွာပါလိမ့္။ မနက္က ငါေက်ာင္းမသြားခင္ကေလးတင္ ရွိေနခဲ့ေသးသည့္ ငါ့အိမ္။ ငါတို႔အိမ္၊ ငါ့ကစားေဖာ္
သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕ အိမ္ေတြဘယ္မွာလဲ။

ခဏေနေတာ့ အေဖ့ကိုေတြ႕သည္။ အေမ့ကိုေတြ႕သည္။ အေဖက အံႀကိတ္ရလြန္းသျဖင့္ ေမး႐ိုးႀကီးပင္တင္းမာေနသည္။ အေပၚအက်ႌမပါ။ ရင္ဆို႔ဆီမွ ေခၽြးကေလးေတြသီးေနတာ အထင္းသားျမင္ရသည္။ အေမကေတာ့ တစ္ေန႔လုံးငိုထားပုံပါပဲ။ မ်က္ခံြေတြမို႔ေမာက္လ်က္ရွိသည္။ အေဖ့ပုဆိုးေဟာင္းတစ္ထည္ကို ေခါင္းမွာပတ္စည္းထားသည္။ သို႔ေသာ္ ကပိုက႐ုိ။ အေမ့ဆံပင္ေတြက ထုံးခ်ည္ထားျခင္းမရွိသျဖင့္ ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္ေနသည္။

ေျခာက္ေသြ႕ေနသည့္ အေမ့ႏႈတ္ခမ္းက အနည္းငယ္မွ် လႈပ္သြားသည္။ “သား”ဟု ေခၚလုိက္သည္ဟု ထင္သည္။ သို႔ေသာ္ အေမ့အသံထြက္မလာ။ ႏႈတ္ခမ္းလႈပ္႐ုံမွ်သာ။ သူအခုထိ ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ကိုလြယ္ထားတုန္း။ အေမဘာျဖစ္ေနသလဲ။ အေမဘာျဖစ္ေနသလဲ။ ငါတို႔အိမ္ဘယ္ေရာက္သြားသလဲ စသည့္ေမးခြန္းေတြက လည္ေခ်ာင္း၀မွာ။ အေမ့ကုိ ေမးခ်င္သည္။ အေဖ့ကို ေမးခ်င္သည္။ ဘာျဖစ္ေနၾကတာလဲဗ်ာ။ ေမးခ်င္သည္။ ဒါေပမဲ့ အေျခအေနေတြကို သူနားမလည္ေသးပါ။

ေနာက္ထပ္ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာသည္အထိ သူတုိ႔သားအမိသားအဖသုံးဦးစလုံး အပ်က္အစီးပုံႀကီးနားမွာ ေတြေ၀ၿပီးရပ္ေနမိၾကသည္။ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ေန႐ုံကလဲြၿပီး စကားသံထြက္မလာ။ ခဏေနေတာ့မွ အေဖက မတ္တတ္ရပ္ေနရာမွ သူ႔ေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ထုိင္ခ်လုိက္သည္။ အိမ္ေခါင္မုိးမွ ၀ါးလုံးတစ္လုံးေပၚသို႔ ဒူးေထာက္မိသျဖင့္ အေဖ့ကိုယ္လုံးႀကီး အနည္းငယ္ယိုင္တုိင္တုိင္ျဖစ္သြားသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အေဖက ေျမႀကီးေပၚလက္ေထာက္ထားလုိက္သျဖင့္ ကိစၥမရွိ။ အေဖလက္၀ါးမွာေတာ့ ဖုန္ေတြကပ္ပါလာသည္။

အေဖက သူ႔ကိုသိုင္းဖက္လုိက္သည္။ ႐ုတ္တရက္႐ုန္းမည္ဟု စဥ္းစားလုိက္ေသးသည္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ အေဖ့လက္ဖ၀ါးမွာ ဖုန္ေတြမဟုတ္လား။ သူ႔အက်ႌျဖဴကေလးညစ္ေထးမွာကို စိုးမိသည္။ မနက္က်လွ်င္လည္း ဒီအက်ႌျဖဴကိုပဲ ျပန္၀တ္ရမည္။ အေမက ေက်ာင္းစိမ္းေဘာင္းဘီႏွင့္ အက်ႌျဖဴကို ႏွစ္ရက္တစ္ထည္ပဲ၀တ္ရမည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ မညစ္ပတ္ေစႏွင့္ဟု ေျပာထားသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အေဖက သူ႔ကို အခုလိုၾကင္ၾကင္နာနာဖက္ခဲသည္မို႔ မျငင္းခ်င္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အေဖ့ရင္ခြင္ထဲ အလုိက္သင့္တုိး၀င္ေနလုိက္သည္။ ဖုန္ေတြ၊ သဲေတြ၊ ေခၽြးေတြ ေပခ်င္လည္းေပပါေစေတာ့။

ထိုအခိုက္ အေမ့ဆီမွ “ဟင့္”ဆုိသည့္ ႐ႈိက္သံထြက္လာသည္။ ေသခ်ာသည္။ အေမငိုေနၿပီ။ “ဟင့္”ဆိုသည့္ အသံက ဆင့္ကာဆင့္ကာ ၾကားရသည္။ အေမငိုသည့္အခါတုိင္း သူ႔ရင္ထဲမွာလည္း အလိုလုိ၀မ္းနည္းတတ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အေမစိတ္ဆင္းရဲမည့္အလုပ္ဆိုလွ်င္ သူအၿမဲတမ္းေရွာင္ခဲ့သည္။ ယခု အေမငိုေနျပန္ၿပီ။ မငိုပါနဲ႔အေမရယ္ဟု သူေခ်ာ့ခ်င္သည္။ ခက္တာက အေမဘာေၾကာင့္ ငိုေနသည္ကို သူမသိ။ အေမငိုေနသည္ကိုသာ သူမသိသည္မဟုတ္။ သူတို႔အိမ္ကေလး ဘယ္ေရာက္သြားသလဲဆုိတာကိုလည္း အခုထိမသိရေသး။ ေခၽြးေတြသီးခဲေနသည့္အျပင္ တင္းမာေနသည့္ အေဖ့မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ၿပီး ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲဆုိသည္ကိုလည္း သူ႔အေနျဖင့္ မေမးရဲ။ သိပ္ခြက်တာပဲ။

အေဖက သူ႔ေက်ာကေလးကို ခပ္ဖြဖြပုတ္ေနသည္။ အရင္ေန႔ေတြတုန္းကသာ အခုလို အေဖက တယုတယျဖင့္ ပြတ္သပ္ေပးေနလွ်င္ သူသိပ္ၿပီးေပ်ာ္မိမွာ။ အခုေတာ့ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္ေနသည္။ သူတို႔ အိမ္ဘယ္မွာလဲ။ မနက္က သူ႔ေဘာလုံးကေလးကို အိမ္ေရွ႕ကျပင္ေထာင့္က ေသာက္ေရအိုးစင္ေပၚမွာ တင္ထားခဲ့သည္။ ဟိုတစ္ေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေဘာလုံးကန္ေနစဥ္ အဲဒီေဘာလုံးကေလးကို သူခဏငွားလာခဲ့တာျဖစ္သည္။ ယခုညေန ျပန္ေပးမည္ဟုလည္း ကတိထားခဲ့သည္။ ခက္ၿပီ။ အခုေဘာလုံးလည္း ေပ်ာက္ေနသည္။ အင္းေလ။ အိမ္ပါ ေပ်ာက္ေနမွေတာ့ ေဘာလုံးတစ္လုံး ေပ်ာက္သြားတာကလည္း ဘာမွမဆန္း။ ဒါေပမဲ့ သူ႔တို႔ ကေလးတစ္သိုက္ၾကားမွာ ကတိမတည္သူလုိ႔ေတာ့ အထင္ေသးမခံခ်င္ပါ။ သုိ႔ျဖစ္ရာ ေဘာလုံးကိုလည္းရွာရမည္။ အိမ္ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲဆိုတာကိုလည္း စုံစမ္းရမည္။

တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ဖက္ထားေသာ အေဖ့လက္ေမာင္းႀကီးေတြၾကားထဲမွာ သူ႐ုန္းလုိက္သည္။ အေဖကလည္း သူ႔လက္ကို အသာေလးေျဖေလွ်ာ့ေပးပါသည္။ အေမကေတာ့ ငိုေကာင္းေနဆဲ။ အေမ့မ်က္ႏွာကို သူေမာ့ၾကည့္လုိက္သည္။ အေမ့မ်က္လုံးအိမ္ထဲမွာ မ်က္ရည္ေတြအုိင္ထြန္းေနသည္ဟု သူထင္လာသည္ မ်က္လုံးႀကီးကလည္း နီရဲေနသည္။

“ကေလးေရွ႕မွာ သိပ္လည္းငိုမေနပါနဲ႔ေတာ့ကြာ”အေဖ့ဆီမွ အသံထြက္လာသည္။ အေမက “ေအးပါေတာ္”ဟု တုိးတိမ္စြာျပန္ေျဖသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေခါင္းေပါင္းထားသည့္ အေဖ့ေရလဲပုဆိုးကေလးျဖင့္ မ်က္ရည္စမ်ားကို ပြတ္လုိက္သည္။ မ်က္ရည္ေတြေျခာက္သြားေသာ္လည္း မို႔ေနသည့္ မ်က္ခံြ၊ ရဲေနသည့္ မ်က္လုံးမ်ားကေတာ့ က်န္ေသးသည္။ ဒါေပမဲ့ အေမငိုမေနဘူးဆိုလွ်င္ သူေပ်ာ္ပါသည္။

“သားတို႔အိမ္ ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ အေဖ”ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ရင္ထဲမွာ အုံက်င္းဖဲြ႕ေနသည့္ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာအနက္မွ အသိခ်င္ဆုံးေမးခြန္းတစ္ခုကို သူေမးလုိက္ႏုိင္သည္။ အေဖက ခ်က္ခ်င္းမေျဖပါ။ စဥ္းစားေနပုံရသည္။ သူ႔သား မူလတန္းေက်ာင္းသားတစ္ဦး အေကာင္းဆုံးနားလည္ႏုိင္မည့္အေျဖကိုေပးရန္ စကားလုံးေရြးခ်ယ္ရတာ အေတာ္ေတာ့ ခက္ခဲသည္။ ဟုတ္သည္။ “အိုးမဲ့အိမ္မဲ့”ဆိုသည့္စကားလုံးကို အစားထုိး၍ေျပာဆုိရင္ ေတာသူေတာင္သားျဖစ္သည့္ အေဖ့မွာလည္း အျခားေ၀ါဟာရသစ္မရွိပါ။ အိမ္ေျခမဲ့သြားသူတစ္ေယာက္၏ခံစားခ်က္ကို စကားလုံးမ်ားျဖင့္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဖို႔အတြက္မူ အဆရာေထာင္ခ်ီ၍ ခက္ခဲလိမ့္မည္။

အေဖက သူ႔သား၏မ်က္ႏွာကို ေတြၿပီးၾကည့္ေနသည္။ ေျပာရန္စကားလုံးေတြက လည္ေခ်ာင္း၀မွာ တစ္ဆို႔လ်က္ရွိသည္။ ဒီရြာမွာ သူတုိ႔ေနထုိင္ခ့ဲသည္။ နိမ့္ပါးလွသည့္ ၀င္ေငြကေလးကို ျခစ္ျခဳတ္စုၿပီးေနာက္ ေျမကေလးတစ္ကြက္ ၀ယ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ သင့္ေတာ္သပ္ရပ္သည့္ အိမ္ကေလးေဆာက္သည္။ ဒီရြာမွာ အေျခက်ေနတာပင္ သူ႔သားကေလးတစ္သက္။ ယခု သူ႔သားကေလးပင္ ရြာကစာသင္ေက်ာင္းမွာ စာသင္ေနၿပီ။

သို႔ေသာ္ ရြာကေလးသည္ တပ္ပိုင္ေျမဆုိၿပီး သူတုိ႔ကို အာဏာပိုင္ေတြက ေရႊ႕ခိုင္းသည္။ မဖယ္ဘူး၊ မေရႊ႕ေပးဘူးဆိုလွ်င္ ပစၥည္းေတြကို မီး႐ႈိ႕မည္ဟုလည္း ၿခိမ္းေျခာက္သည္။ သူတုိ႔လည္း ေၾကာက္ၾကသည္။ ခက္သည္မွာ သူတုိ႔ရြာမွာမေနရလွ်င္ ဘယ္အရပ္ေဒသကို ေရႊ႕ၿပီးေနရမည္လဲ မသိရျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ျဖင့္ သူတို႔ မေရႊ႕မိၾက။ ဒါေပမဲ့ ဒီေန႔မနက္မွာေတာ့ တပ္ပိုင္ေျမဟုဆိုေသာ သူတုိ႔ရြာကေလးသို႔ သက္ဆုိင္ရာက အင္အားသုံး၍ လာေရာက္ဖယ္ရွားၾကသည္။ အိမ္ေျခအေဆာက္အအုံမ်ားကိုလည္း
ေျမထုိးစက္ႀကီးေတြႏွင့္ဖ်က္သည္။ သူတုိ႔အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂအေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ပ်က္စီးကုန္ၿပီ။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ရွိစုမဲ့စုကေလး ေကာက္သင္းေကာက္ၿပီး ေျခဦးတည့္ရာထြက္သြားၾကၿပီ။

ဒီစကားေတြကို အေဖက သူ႔သားအား ေျပာျပခ်င္သည္။ သူတုိ႔မွာ အိမ္မရွိေတာ့ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း။ ဘယ္မွာသြားေနရမည္ကိုလည္း မသိေၾကာင္း သားျဖစ္သူကို ရင္ဖြင့္လုိသည္။ သားကေလးကေတာ့ သူ႔အေဖကို ၾကည့္ေနဆဲ။ အေဖကလည္း သားမ်က္ႏွာကို စူးစုိက္ၾကည့္ေနသည္။ အေစာပိုင္းက မ်က္ရည္ေတြေျခာက္ၿပီဟုထင္ရသည့္ အေမ့မွာလည္း သားႏွင့္ခင္ပြန္းသည္တို႔ကိုၾကည့္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြ ေနာက္တစ္ေခါက္သြန္စီးလာျပန္သည္။

အျပင္မွာ အေမွာင္ထုက တျဖည္းျဖည္းသိပ္သည္းထူထပ္လာၿပီ။ အေ၀းမွာ ၾကယ္ကေလးတစ္ပြင့္ကိုပင္ လွမ္းျမင္ေနရသည္။ သားကေလးကေတာ့ ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ကို လြယ္ထားသည္။ အျဖဴ၊ အစိမ္းေက်ာင္း၀တ္စုံကိုလည္း အခုထိ မခၽြတ္ရေသး။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သူ႔အိမ္ဘယ္ေရာက္သြားသလဲဆိုသည့္အေျဖကို ရွာေဖြေနသည္။ ပုစၧာတုိင္းမွာ အေျဖရွိသည္ဟု ဆရာမကေတာ့ ေျပာဖူးသည္။ ဒါေပမဲ့ သူမယုံခ်င္ေတာ့ပါ။ စာသင္ခန္းျပင္ပမွာ သူနားမလည္ႏုိင္သည့္၊ မေရရာသည့္ ေလာကႀကီးတစ္ခုရွိေနေသးေၾကာင္း ဒီညေနမွာ သူခံစားမိလာသည္။

ဟုတ္သည္။ မနက္ကပင္ တည္ရွိေနေသးသည့္ သူ႔ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ခ်ိတ္ရမည့္ အိမ္နံရံကေလး ဘယ္ေရာက္သြားလဲ သူမသိေတာ့ပါ။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြႏွင့္ ကစားရမည့္ ေဘာလုံးကေလးလည္း မရွိေတာ့။ သူတုိ႔အိမ္ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ။ သူတို႔ရြာမွာ ဘာေတြျဖစ္ကုန္တာလဲ။ သူ႔ေမးခြန္းကို အေဖမေျဖခ်င္လည္းေနပါေစ။ ဒါေပမဲ့ ေလာေလာဆယ္ အေရးတႀကီး သိခ်င္ေနမိသည့္ ေနာက္ထပ္ေမးခြန္းတစ္ခုေတာ့ အရဲစြန္႔၍ေမးမိလုိက္သည္။

“သားတုိ႔ ဒီည ဘယ္မွာအိပ္ရမွာလဲ အေဖ”

(မွတ္ခ်က္ - ေဖေဖာ္၀ါရီ ၄ ရက္က တပ္ပိုင္ေျမျဖစ္သည္ဆုိေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ အင္အားသုံးဖယ္ရွားျခင္းခံခဲ့ရေသာ ရန္ကုန္တုိင္း လွည္းကူးၿမိဳ႕နယ္ရွိ သမီးကေလးေက်းရြာမွ နားခိုစရာအိမ္ေျခမဲ့သြားေသာ ကေလးငယ္မ်ားသို႔ ဤေဆာင္းပါးကို ရည္ၫႊန္းပါသည္)

ဓာတ္ပုံ- ေက်ာ္ဇင္သန္း
7Day News Journal

အျပည့္အစုံသုိ႔ »

မေလးရွားမသြားေရာက္မီ ကပင္သတိေပးၿခိမ္းေျခာက္မႈအခ်ိဳ႔ရွိခဲ႕ ရခိုင္ အခ်င္းခ်င္းလုပ္ၾကံျခင္း မဟုတ္ဟုရခိုင္တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ဆို



Saturday, February 8, 2014

မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ခတ္ခံခဲ့ရေသာရခိုင္တိုင္းရင္းသား
ေခါင္းေဆာင္ဦးေအးသာေအာင္ ႏွင့္ ေဒါက္တာေအးေမာင္ဦးေဆာင္ ေသာအဖြဲ႕ မေလးရွားႏိုင္ငံသို႔ မသြားေရာက္မီကပင္အီးေမးလ္ျဖင့္ သတိေပးၿခိမ္းေျခာက္မႈအခ်ိဳ႕ရွိခဲ့ ေၾကာင္း ေဒါက္တာေအးေမာင္
က ေျပာသည္။

ရခိုင္ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕သည္ ယေန႔နံနက္ ၉ နာရီခန္႔တြင္ ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာၿပီး ေနာက္ေရႊတိဂံုေစတီအေရွ႕ဘက္မုခ္ ရခိုင္ဓမၼာ႐ံု၌ အဆိုပါပစ္ခတ္ခံရမႈ ႏွင့္ပတ္သက္၍ စာနယ္ဇင္းရွင္း လင္းပြဲျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ ရခိုင္လူမႈ ကယ္ဆယ္ေရးအသင္း၏ဖိတ္ၾကား မႈျဖင့္ ရခိုင္ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ဦးေအးသာေအာင္ႏွင့္ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားမ်ားတိုးတက္ေရး ပါတီဥကၠ႒ ေဒါက္တာေအးေမာင္ ပါဝင္ေသာ ေျခာက္ဦးတို႔သည္ ဇန္နဝါရီ ၃ဝ ရက္ မြန္းတည့္ ၁၂ နာရီက မေလးရွားႏိုင္ငံကို ေရာက္ ရွိခဲ့ၾကသည္။

အီးေမးလ္ျဖင့္သတိေပး
===============
မေလးရွားႏိုင္ငံသို႔မသြားေရာက္ မီ ရခိုင္ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဥကၠ႒ ဦးေအးသာေအာင္၏အီးေမးလ္ထဲသို႔ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ေရးသားထား ေသာသတိေပးစာေပးပို႔ခံရၿပီးေနာက္ မေလးရွားသို႔ေရာက္ရွိေနစဥ္အတြင္း တြင္လည္း အင္တာနက္မွတစ္ဆင့္ အၾကံေပးမႈမ်ား၊ သတိေပးမႈမ်ားစြာ ရရွိခဲ့ေၾကာင္း ေဒါက္တာေအး ေမာင္က ေျပာသည္။

အဂၤလိပ္စာအထားအသိုသံုးသပ္
==================
''မေလးအစိုးရက အခုအပို႔ခံ ထားရတဲ့ အီးေမးလ္စာပိုဒ္ရဲ႕ အဂၤလိပ္စာအထားအသို၊ အေန အထားကို သံုးသပ္ခ်င္ပါတယ္။ ေဖ့စ္ဘုတ္ကလိပ္စာေတြလဲေတာင္း ပါတယ္။ ဒီအေတာအတြင္း အပို႔ခံ ထားရတဲ့လိပ္စာေတြ ဒီကေနျပန္ ပို႔ေပးဖို႔ မေလးအစိုးရရဲ႕ အီးေမးလ္ လိပ္စာေတြယူလာပါတယ္'' ဟု ၄င္းကဆက္ေျပာသည္။

လံုျခံဳမႈအစီအမံ
========
မေလးရွားမွဖိတ္ေခၚသည့္ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕သည္ လံုျခံဳမႈ အစီအမံမ်ားကိုလည္း မေလးရွား အစိုးရႏွင့္ညႇိႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ထား ေၾကာင္းသိရသျဖင့္ လံုျခံဳမႈျပည့္စံု သည္အထင္ျဖင့္ သြားေရာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေဒါက္တာေအး ေမာင္ကေျပာသည္။
ဆိုင္ကယ္တစ္စီးႏွင့္လူႏွစ္ေယာက္
ကိုယ္ပိုင္အစီအစဥ္ျဖင့္ သြား ေရာက္လည္ပတ္သည့္ခရီးစဥ္ျဖစ္ သျဖင့္ သံ႐ုံးႏွင့္လည္းအဆက္ အသြယ္မရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ သြားေရာက္ ရာတြင္လည္း သာမန္ႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္(အနီ)ျဖင့္သာသြားေရာက္ ခဲ့ၾကေၾကာင္းႏွင့္ ယခုလ ၅ရက္ ည ၁၁ နာရီခန္႔က ကြာလာလမ္ပူ ၿမိဳ႕လယ္ Mukit Beting တြင္ရွိ ေသာ Law Yat Plaza ၌ ေစ်းဝယ္ ၿပီး ဟိုတယ္သို႔ျပန္လာခ်ိန္တြင္ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးႏွင့္လူႏွစ္ေယာက္ က ပစၥတိုေသနတ္ျဖင့္ သံုးခ်က္ပစ္ ခတ္ခဲ့ေသာ္လည္းကားကိုသာထိမွန္ ခဲ့ၿပီး ကားေပၚပါမည္သူ႕ကိုမွ်ထိခိုက္ ဒဏ္ရာမရခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ျပည္တြင္းအဖြဲ႕ႏွင့္ ဆက္စပ္မယ္လို႔ယူဆ
======================
ေဒါက္တာေအးေမာင္က ''ခု လုပ္ၾကံမႈက ရခိုင္လူမ်ိဳးခ်င္းလုပ္ တယ္လို႔မယူဆပါဘူး။ လုပ္ၾကံသူ မွာ မုတ္ဆိတ္ေမြးပါၿပီး ျမန္မာ စကားသံထြက္တာကို ၾကားလိုက္ ျမင္လိုက္တဲ့သူလဲရွိတယ္။ဒါေၾကာင့္ ျပည္တြင္းကအဖြဲ႕ေတြနဲ႔ဆက္စပ္ ေနမယ္လို႔ယူဆတဲ့အတြက္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ လံုျခံဳေရးအဖြဲ႕အစည္း ေတြအေနနဲ႔လဲ စစ္ေဆးေလ့လာ ႏိုင္ေအာင္ မေလးကျမန္မာသံ႐ံုးမွာ အမႈဖြင့္ထားတဲ့ဟာေတြအကုန္ေပး ၿပီးပါၿပီ။အခင္းျဖစ္ပြားခ်ိန္မွာေတာ့ မေလးရွားအစိုးရကေသခ်ာေဆာင္ ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္''ဟုေျပာသည္။

အခင္းျဖစ္ပြားၿပီး ည ၁ နာရီခြဲ တြင္ ျမန္မာသံ႐ုံးသို႔ဆက္သြယ္ အေၾကာင္းၾကားခဲ့ၿပီး သက္ဆိုင္ရာ ရဲစခန္းတြင္လည္း အမႈဖြင့္ထားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားေရးရာဝန္ႀကီး ဦး ေဇာ္ေအးေမာင္က ''ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရခိုင္မွာျဖစ္ေနတဲ့ ပဋိပကၡက ဘယ္ေလာက္အထိ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အၾကမ္းဖက္လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ဆက္စပ္ လာၿပီလဲဆိုတာ ျပည္သူေတြ၊ တိုင္း ရင္းသားေတြသိဖို႔လိုပါၿပီ '' ဟု ေျပာသည္။

မေလးရွားအစိုးရႏွင့္ ဆက္လက္ညႇိႏႈိင္းေဆာင္ရြက္
============================
ျမန္မာႏုိင္ငံသံ႐ုံးအေနျဖင့္ သတင္းရရွိသည္ႏွင့္ မေလးရွား အစိုးရတာဝန္ရွိသူမ်ားကို အျမန္ဆုံး ဆက္သြယ္ၿပီး ညတြင္းခ်င္းပင္ ေဒါက္တာေအးေမာင္ႏွင့္အဖြဲ႕၏ လုံျခံဳေရးကိုေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ေၾကာင္း၊ မေလးရွား ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန ကလည္း ျမန္မာသံ႐ုံး၏ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္မႈအရ တည္းခိုရာ LeMeridiens Hotel မွ ကြာလာလမ္ ပူ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ အထိ လမ္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ တြင္ မေလးရွားရဲခ်ဳပ္႐ုံး Special Branch မွ ေစလႊတ္ေသာ လက္နက္ကိုင္လုံျခံဳေရး အေစာင့္ အေရွာက္မ်ား၊ ျမန္မာသံ႐ုံးႏွင့္ ျမန္မာစစ္သံမွဴး႐ုံးတို႕မွဝန္ထမ္းမ်ား ျဖင့္ လုံျခံဳေရးတာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ ေပးခဲ့ေၾကာင္း၊ကြာလာလမ္ပူတြင္ရွိ ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသံ႐ုံးအေနျဖင့္ လည္း လက္နက္ကိုင္အၾကမ္းဖက္ သူမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ဖမ္းဆီးရမိႏိုင္ ေရးအတြက္အေလးထားၿပီး မေလး ရွားအစိုးရႏွင့္ ဆက္လက္ညိႇႏႈိင္း ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း သိရသည္။

Credit: The Union Daily


အျပည့္အစုံသုိ႔ »